Een tijdcapsule vol herinneringen voor een nieuwe kerk in Herentals
Een bijzonder moment in Herentals: op 20 september werd een tijdcapsule gevuld met waardevolle herinneringen, verhalen en symbolen uit onze tijd. De capsule krijgt later een plaats bij de nieuwe kerk die momenteel wordt gebouwd. Ook vanuit Geel werden herinneringen meegegeven. Zo krijgt de verbondenheid tussen onze parochies een plaats in de geschiedenis van dit bijzondere nieuwe gebedshuis.
Een zeventigtal mensen was aanwezig bij dit mooie en ingetogen moment. In de tijdcapsule werden herinneringen verzameld die toekomstige generaties een beeld moeten geven van wie wij vandaag zijn, wat ons bezighoudt en wat ons dierbaar is.
De herinneringen werden verzameld in koekendozen van Delacre. De keuze voor precies die dozen is vooral praktisch. Er is plaats voor ongeveer honderd dozen en doordat alle dozen dezelfde afmetingen hebben, kunnen ze netjes worden gestapeld en bewaard.
Maar achter deze bijzondere tijdcapsule schuilt een verhaal dat al tientallen jaren geleden begon.
Een belofte uit de jaren zeventig
Terwijl op heel wat plaatsen in Vlaanderen kerken een nieuwe bestemming krijgen, verrijst er in Herentals net een nieuw gebedshuis. Dat is op zich al bijzonder. Het verhaal achter de kerk maakt het nog opmerkelijker.
We moeten daarvoor terug naar de jaren zeventig. De weduwe van de vooraanstaande familie Lepaige liet de familiebezittingen na aan de kerkfabriek. Aan die schenking was echter een bijzondere voorwaarde verbonden: er moest een nieuwe kerk worden gebouwd.
“Er moest in ruil een nieuwe kerk gebouwd worden, wat toen zelfs al niet meer vanzelfsprekend was”, vertelde Norbert Wauters, deken voor de Zuiderkempen, vorig jaar aan VRT.
Lange tijd leek het erop dat deze bijzondere wens nooit werkelijkheid zou worden. Tot de stad Herentals met een creatieve oplossing kwam. De stad had het kasteel van Lepaige in erfpacht genomen. Uiteindelijk werd beslist dat er in de tuin achter het koetshuis toch een nieuwe kerk zou komen.
Geen klassieke kerk, maar een plek van stilte
Het uiteindelijke ontwerp is bijzonder. De Spaanse architect koos niet voor het klassieke beeld van een kerkgebouw met een toren en een vertrouwde kerkvorm. Het gebouw doet eerder denken aan een grot: beschut, eenvoudig en uitnodigend.
Ook deken Wauters benadrukte dat we het traditionele idee van een kerk misschien even moeten loslaten.
“Het zal eerder een plek zijn voor stilte, bezinning en gebed.”
En precies dat lijkt de kracht van deze nieuwe plek te worden. Een ruimte waar mensen even tot rust kunnen komen, waar gebeden kan worden, waar stilte ruimte krijgt en waar mensen elkaar kunnen ontmoeten.
Ook Geel draagt herinneringen bij
Tijdens het mooie gebedsmoment rond het vullen van de tijdcapsule waren ook pastoor Dirk en pastoor Jan uit Geel aanwezig. Zij brachten vanuit Geel hun eigen herinneringen mee en gaven zo een stukje van onze parochiegemeenschap mee voor de toekomst.
Een bijzondere plaats kreeg daarbij de Heilige Dimpna, de patrones van Geel. Ook zij zal op die manier deel uitmaken van het verhaal dat voor toekomstige generaties wordt bewaard.
Het is mooi om te zien hoe herinneringen uit verschillende gemeenschappen samenkomen in één tijdcapsule. Wat vandaag voor ons vanzelfsprekend lijkt, kan over tientallen of misschien honderden jaren een waardevol venster worden op het leven van onze tijd.
Een boodschap aan de toekomst
Een tijdcapsule is meer dan een verzameling voorwerpen. Het is een boodschap aan mensen die we vandaag nog niet kennen. Een manier om te zeggen: dit waren wij, dit vonden wij belangrijk, hier geloofden en hoopten wij op.
Wanneer de tijdcapsule haar definitieve plaats krijgt bij de nieuwe kerk, zullen ook de herinneringen uit Geel daar deel van uitmaken.
Als alles volgens planning verloopt, wordt de nieuwe kerk in mei 2027 ingewijd.
Zo groeit in Herentals niet alleen een nieuw gebouw, maar ook een nieuw verhaal. Een verhaal waarin het verleden van de familie Lepaige, de herinneringen van mensen vandaag en de hoop voor de toekomst samenkomen.
